Pois seguindo as indicacións do camarada Kayuela,unha desactualización acompañada dun texto de Manuel Rivas que me envía.Así, se non vos gusta, sempre lle podemos botar a culpa a él.Ó Pablo,non a Manuel Rivas.Bueno,a Manuel Rivas tamén.
VIVA O LADRILLO VISTO!!
Monólogo do feísmo
En vez de mirar para as chaveas, para as chorbas, andan a mirar para as casas. Ese que lle sacou unha foto á miña casa e a puxo no xornal como exemplo de feísmo. O riso que lle deu ao paparachi ese. Unha ducia de anos facendo a casa, tixolo a tixolo, encofrando cos dentes, fins de semana, vacacións, veña viruxe, veña sol, veña cambio climático, cago na natureza, e agora non lles gusta a miña casa. Vai ser máis lindo o dolmen da Piosa! Feo será el e a cona da máquina que fixo a foto. Había facerlle eu un bo retrato se o pillo por diante. Había saír ben guapo. Estilo Picasso. Había comelo aquí e cuspilo alí embaixo, onde o valado, que tampouco lle chista porque disque é de bloques.
E logo o bloque que ten? Habían de querer que fora de metacrilato de silveira ou poliuretano de toxo. Vén miña muller, que tamén viu a foto no periódico, todos contaminados, vén ela e dime: «Que ben quedaría un valadiño de pedra!». Un valadiño de pedra? Éntranme as ganas de chorar enriba dos bloques, meus bloquiños. Xeométricos, rematadiños, choídos, paralelepípedos. Esa pel lisa e áspera á vez. A pel de bloque. A miña pel. Que carallo terán contra os bloques? De onde saíu tanta antigüidade? Así que miro contra a muller e que saiba que a min non me desarma a moral un fodechinchos con cámara.
—A muralla de Lugo? Querías que fixera a muralla de Lugo outra vez?
—Non, Andrés, non te poñas así.
—Podería facela, co aghilacho e todo na cima.
—Acouga, Andrés.
—Pois sabes unha cousa? A min non me gusta a muralla de Lugo! Non me gusta un carallo. É grande de máis. É pequena de máis. Non sei o que ten. O mesmo que a Torre de Hércules. O único que me gusta é o foque que ten.
—Non sexas animaliño, Andrés. Vanse rir de ti.
E o fodido é que os fillos andan agora tamén avergoñados porque saíu a casa no xornal como exemplo de feísmo. «Papá, o alicatado!» O alicatado? Que carallo ten o alicatado? Está mellor alicatada a Catedral? Pois a min tampouco me gusta a catedral. A min o que me gustan son os fogos do Apóstolo. E o botafumeiro aínda ten algo de chiste. Pero a catedral, o que é a catedral, a min non me deixa coa boca aberta.
Vostedes pensan que un é un pailán. Mais eu andei polo mundo, pola emigración. Eu ben sei o que hai. E o que hai é isto: Os pobres sempre fomos feos. Va que si?
